Ustawa o ochronie praw lokatorów reguluje prawnie prawa i obowiązki wynajmujących lokum oraz lokatorów. Jest to swego rodzaju ochrona przed eksmisją, która zabezpiecza lokatorów. Wynajmujący nie ma pełnej swobody w tym, aby eksmitować lokatora z dnia na dzień. Nawet jeśli ten nie wywiązuje się w pełni z warunków umowy.
Ochrona przed eksmisją – co warto wiedzieć?
Ochrona przed eksmisją sprawia, że najemcy lokalu mogą czuć się bezpiecznie, jeśli przestrzegają warunków umowy. Wynajmujący nie może tak po prostu, bez żadnej przyczyny eksmitować lokatora. Powinien trzymać się warunków umowy. Warunki umowy ustala wynajmujący. Wszystkie są zapisane w umowie najmu. Umowę podpisują obie strony. Takowa umowa zabezpiecza zarówno lokatora jak i wynajmującego. Jeśli wynajmujący ich nie przestrzega, wówczas ma prawo podjąć działania, zmierzające do eksmisji.
Oczywiście ochrona przed eksmisją nie obowiązuje, jeśli najemca nie opłaca czynszu, użytkuje lokal w sposób nieprawidłowy, wynajmuje go osobom trzecim. Właściciel mieszkania ma prawo złożyć wówczas wniosek do sądu o eksmisję również z innych przyczyn niż wyżej wymienione. Oczywiście jeśli strony nie mogą dojść do porozumienia w sprawie warunków umowy. Ochrona przed eksmisją jest od 1 listopada do 31 marca. Wtedy to nie przeprowadza się eksmisji na mocy wyroku sądowego.
Sąd po orzeczeniu eksmisji może ustalić prawo do innego lokalu. Nie musi ono jednak przysługiwać. Prawo do innego lokalu przysługuje nie tylko kobietom w ciąży, czy osobom niepełnosprawnym. Ale także osobom niepełnoletnim, ubezwłasnowolnionym, obłożnie chorym, emerytom i rencistom oraz posiadającym status osoby bezrobotnej. O tym czy takie lokum przysługuje, decyduje sąd. Często ze względu na to, że jest ochrona przed eksmisją, wynajmujący obawiają się wynająć niektórym osobą mieszkanie. Nieraz niechętnie wynajmują mieszkania kobietą w ciąży, z małymi dziećmi, chorym. To ich najczęściej obejmuje ochrona przed eksmisją. Wielu z wynajmujących ustala kaucję oraz wymaga opłacenia czynszu za kilka miesięcy z góry. Zabezpiecza go to przed stratami związanymi z nieuczciwymi lokatorami.
Kaucja jest zwracana w określonym terminie po rozwiązaniu umowy najmu. Jeśli są zaległości w czynszu lub straty w mieszkaniu, kaucja zostaje pomniejszona o kwotę zaległości lub o koszty poniesionych strat. Mimo, że ustawa to reguluje, czasami bardzo trudno wyegzekwować stracone pieniądze, zwłaszcza gdy lokator nie ma z czego zwrócić.